19 aug - Tijdens mijn safari in de gevaerlijken jungle van Tstat heb ik al op heel wat wild gejaagd maar één van de diersoorten waar ik altijd een beetje bang voor was om te vangen is de hond. Niet zozeer omwille van het dier zelf - ik heb natuurlijk al oog in oog gestaan met veel angstaanjagendere diersoorten - maar wel met de baasjes die het in deze primitieve cultuur niet tof vinden dat hun hond gevangen wordt om daarna gebraden te worden boven een vuurtje. Niettemin trok ik vandaag, na opnieuw een stevig dutje te hebben gedaan in de hangmat op de groenplaatswoestenij, mijn stoute safarischoenen aan en schuimde alle hondenweien van Tstat af alwaar ik gewapend met een droge varkensworst aan mijn vislijn op de omheining ging zitten. Over mijn schouder had ik een werpvangnet met gewichtjes. Als ik dan tijdens het honden beet had, moest ik alleen nog dat net over de prooi gooien en het dier mee naar huis nemen. Jammer genoeg kwam het nooit zover. De beesten aten mijn worst van mijn vislijn en waren allang ribbedebie als ik mijn hangmat in de juiste werppositie had. Dan ben ik uiteindelijk maar naar het stammenfeest op de Coninckxvlakte getrokken. Toen ik daar met de junglebakfiets aankwam werd er al meteen een bewusteloos stamlid weggedragen door 4 combi-wilden met een blauwe pet op. Ambiance in de jungle. Opnieuw probeerde ik honden te vangen met mijn varkensworst maar aangezien het aantal honden minimaal was en heel wat van de stammen daar aan een raar soort dieet deden, rammadan of zoiets, werd het voor de neus laten bengelen van een heerlijk geurende zwijnensosis licht vijandelijk ontvangen. Vervolgens ben ik dan maar weer naar mijn basecamp gereden om eens heel vroeg onder de safariwol te kruipen. Want morgen staat er alweer een zware expeditie te wachten.
Betonnen Stadsgroeten,
De Urban Camper
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten