Expeditie 21: Slotvuur

zo 22 aug - Als afsluiter van mijn toch wel indrukwekkende expeditie in de gevaerlijke Jungle van Tstat heb ik nog een keer een heel groot kampvuur gemaakt voor alle inboorlingen die me zo vriendelijk ontvangen hebben in de rimboe waar ik twee maanden heb rondgetrokken. Het was een interessante ervaring waarbij ik alweer gigantisch veel geleerd heb. Een neerslag van alle expedities vindt u hieronder in het blogboek. Maar toch wil ik graag iedereen bedanken die me geholpen heeft om heelhuids zonder verwondingen van wilde dieren, vijandelijke stammen, giftige planten of wat dan ook dit avontuur door te komen.

Met heel veel betonnen safarigroeten,

De Urban Camper

Expeditie 20: Reuzenspoorzoektocht

Za 21 aug- Als onversaagd safariman ben ik natuurlijk ook een krak in het spoorzoeken. s'0chtends vernam ik dat er in de gevaerlijken jungle van Tstat reuzen gesignaleerd waren, alleen moest je ze zelf zien te vinden. Nu wat is er makkelijker dan een Reuzenspoor op te sporen. Omdat ik de dag fris wilde beginnen nam ik eerst een heerlijke douche in de Brabowaterval.

Daarna was ik klaar voor een stevige tocht door de jungle van Tstat die bijna uit zijn voegen barstte van het aantal aanwezige inboorlingen. Nu had ik al heel wat stammentreffens bij gewoond maar hier was toch wel erg veel volk bij elkaar. Gelukkig vond ik heel wat sporen van reuzendieren die me naar de echte reuzen brachten: een voetspoor van de reuzenpapegaai met platvoeten, een voetspoor van de reuzenkangoeroe met teenschimmel, een voetspoor van de reuzenkikker met nagellak, zelfs een voetspoor van de reuzenbever met een trouwring. Allemaal wezen ze dezelfde richting uit en uiteindelijk was het zover. Ik kwam oog in oog te staan met een enorme duiker en wat later met een klein reuzenmeisje die elkaar dan nog eens vonden ook. Nu ben ik al vaak op safari geweest, maar eerlijk gezegd, echte reuzen heb ik nog niet vaak gezien.

Betonnen safarigroeten,

De urban camper

Expeditie 19: Bergbeklimmen

Vr 20 aug - Altijd interessant tijdens een safari is het hoogste punt van de jungle eens gaan bezoeken en beklimmen. Bij gebrek aan bergtoppen in de gevaerlijke jungle van Tstat heb ik dan maar gekozen voor het meest bergachtige gebouw: de Tsentraalstationshut. Het stamhoofd van de Tsentraalstationshut bleek zelf een begenadigd klimmer en ging meteen mee het dak op. Ook klimwonder Denivan van de Indoor-klimstam was mee gegaan met de nodige touwen en veiligheidstoestanden. Het hoogtepunt was ongetwijfeld de afdaling naar binnen per touw in de 60 meter hoge koepel. Daarna ben ik volledig voldaan na de mooie klimexpeditie terug gereden naar het basecamp aan de Ledeganckkaaivlakte waar ik nog een heerlijk vroeg-avond vuurtje maakte voor een hele horde jonge inboorlingetjes. De foto's van de beklimming en afdaling van De Tsentraalstationshut zijn onderweg, en wie nog eens wil nagenieten van een urban camper-vuurtje: een kampvuurfilmpje!

betonnen junglegroeten,

The urban camper

Expeditie 18: de hondenjacht

19 aug - Tijdens mijn safari in de gevaerlijken jungle van Tstat heb ik al op heel wat wild gejaagd maar één van de diersoorten waar ik altijd een beetje bang voor was om te vangen is de hond. Niet zozeer omwille van het dier zelf - ik heb natuurlijk al oog in oog gestaan met veel angstaanjagendere diersoorten - maar wel met de baasjes die het in deze primitieve cultuur niet tof vinden dat hun hond gevangen wordt om daarna gebraden te worden boven een vuurtje. Niettemin trok ik vandaag, na opnieuw een stevig dutje te hebben gedaan in de hangmat op de groenplaatswoestenij, mijn stoute safarischoenen aan en schuimde alle hondenweien van Tstat af alwaar ik gewapend met een droge varkensworst aan mijn vislijn op de omheining ging zitten. Over mijn schouder had ik een werpvangnet met gewichtjes. Als ik dan tijdens het honden beet had, moest ik alleen nog dat net over de prooi gooien en het dier mee naar huis nemen. Jammer genoeg kwam het nooit zover. De beesten aten mijn worst van mijn vislijn en waren allang ribbedebie als ik mijn hangmat in de juiste werppositie had. Dan ben ik uiteindelijk maar naar het stammenfeest op de Coninckxvlakte getrokken. Toen ik daar met de junglebakfiets aankwam werd er al meteen een bewusteloos stamlid weggedragen door 4 combi-wilden met een blauwe pet op. Ambiance in de jungle. Opnieuw probeerde ik honden te vangen met mijn varkensworst maar aangezien het aantal honden minimaal was en heel wat van de stammen daar aan een raar soort dieet deden, rammadan of zoiets, werd het voor de neus laten bengelen van een heerlijk geurende zwijnensosis licht vijandelijk ontvangen. Vervolgens ben ik dan maar weer naar mijn basecamp gereden om eens heel vroeg onder de safariwol te kruipen. Want morgen staat er alweer een zware expeditie te wachten.

Betonnen Stadsgroeten,

De Urban Camper

Expeditie 17: Relax Expeditie

wo 18 aug - Van al dat op safari gaan in de gevaerlijke jungle van Tstat wordt zelfs de meest doorzomerde ontdekkingsreiziger zeer moe. Daarom had ik vandaag een relax-expeditie ingelast en ben er met mijn raffia hangmat op uit getrokken om de meest aangename plek uit te zoeken om overdag een dutje te doen. Heel handig is dat heel Tstat vol palen staat: lataarnpalen, verkeerslichtpalen, wegwijspalen, boompalen en nog van alle andere soorten palen. Je kan dus eigenlijk overal je hangmat ophangen. Nadat ik een hele achternamiddag op de meeste vlaktes en pleinen ben gaan bengelen, kwam ik tot de vaststelling dat de ideale relaxvlakte de grote markt is. Je valt er in slaap op het ritmische hoefgetrappel van de wilde paarden die daar ronddraven, er zijn de kathedraal-bellen die ervoor zorgen dat je je zeker niet overslaapt voor als je nog een expeditie te doen hebt en aangezien het een open vlakte is, kan je de hele dag in de zon liggen. Nadat ik goed was uitgerust ben ik nog even kwartels gaan vangen op mijn basecamp waar juist een bende Afrikanen vrolijke muziek maakte en vervolgens werd ik uitgenodigd door de bevriende Cirkvost-stam om in de circustent naar hun acrobatische slingerkunsten te komen kijken. Om de avond te besluiten, maakte ik nog een kampvuurtje en bakte mijn vers gebakken kwartels. Het was dan ook alweer een onvergetelijke ontdekkingsdag.

betonnen stadsgroeten,

De Urban Camper

Expeditie 16: Expeditie Inheemse Kunst

zat 7 aug - In de gevaerlijke jungle van Tstat maken de primitieve stammen ook kunstvoorwerpen. Het vreemde is dat die niet op marktjes aan toeristen verkocht worden, maar dat die opgeslagen worden in reusachtige kunsthutten. Nog vreemder is dat die hutten niet overdag maar 's nachts te bezichtigen zijn. Redenen genoeg dus om op Expeditie inheemse kunst te gaan. De zon was al aan het zakken dus heb ik me beperkt tot twee hutten. Een met de rare letters MHKA op en natuurlijk ook de Schonekunsten-tempel met ervoor het meer waar ik wel eens mijn was pleeg te doen. In het eerste zat een paatselijke squaw die de mensen - en mij ook dus - een gat in hun haar knipte en hun baard goud verfde en in het tweede werd ik na een bezoek aan een atoomschuilkelder zonder deur omdat die toch niet werkte, vriendelijk verzocht het pand te verlaten nadat ik me tot bloedens toe had gesneden aan een soort primitief schilderij vol verroeste nagels dat ik van naderbij aan het onderzoeken was. Dan ben ik maar even naar een lokale bierhut getrokken om te verbroederen met de lokale bevolking waarna ik mijn tent heb opgesteld in het Waalsekaaiwoud, waar de dag nadien een groot Bollekesstamfeest gehouden werd met een gratis ontbijt en de grootste aardbeientaart ter wereld. Rare jongens, die stammen van Tstat.

Betonnen Junglegroeten,

The Urban Camper

Expeditie 15: Strontexpeditie

Do 5 aug - Om de plaatselijke fauna en het lokale dierenbestand te ontdekken is er niets beter dan een strontexpeditie te doen. Dat betekent dat je met je strontschepnetje op zoek gaat naar uitwerpselen van plaatselijke diersoorten die je vervolgens aan een grondig wetenschappelijk onderzoek onderwerpt. De meest voorkomende drollen had ik al snel gevonden. De uitwerpselen van de duif, de rat, de hond en het paard had ik al in kakzakjes in mijn rugzak gestopt. Maar voor het grotere werk moest ik naar een speciale dierenjungle binnenin de gevaerlijke jungle van Tstat. Daar verzamelde ik onderandere nog wat uitwerpselen van de pinguïn, het rendier, de reuzenschildpad, de giraf en de leguaan. Graag had ik ook nog een olifantenhoop bij mijn verzameling gevoegd maar die stronten waren te groot voor mijn schepnetje.

Nadat ik alle stronten had verzameld en gekatalogiseerd heb ik er meteen ook een spelletje voor de plaatselijke bevolking van gemaakt. Ik stalde de verschillende uitwerpselen uit in mijn bakfiets en maakte kaartjes met dierennamen zodat de inboorlingen meteen hun kennis van de inheemse drollen konden testen. Welk kaartje hoort bij welke stront?

Met veel succes ging ik de strontkwis uittesten op het stammenfeest aan de Koninksvlakte en aan de openluchtfilmgrot in de hangar aan de woeste Scheldestroom. Vervolgens trok ik voldaan weer naar het basecamp waar ik overvallen werd door plaatselijke inheemse kinderen die ik helemaal volstak met een plaatselijke lekkernij: Marsh Mellows.

Betonnen Junglegroeten,

De Urban Camper

Expeditie 14: Totaal mislukte Expeditie

Woensdag 4 aug - Op sommige dagen valt het allemaal echt niet mee. Ook als je op safari bent in de gevaerlijken jungle van Tstat kan alles tegenzitten. Zo vertrok ik vandaag vol goede moed op expeditie langs de fietsroute naast de woeste Scheldestroom en na enkele honderden meters was het zover: platte band! Waarschijnlijk in een rondslingerende uitgevallen okapihoektand gereden. Omdat ik ook van mijn safaribakfiets gevallen was, ben ik me eerst even gaan laten onderzoeken in het tropisch instituut alwaar mijn safarilijf helemaal in orde bleek te zijn.

Vervolgens moest ik een fietsentovenaar zien te vinden die mijn wiel kon repareren. Niet eenvoudig, want een junglebakfiets is zo groot dat hij niet door de deur kon bij de meeste fietstovenaarshutten. Deze dag bleek al snel te verworden tot een expeditie naar een geschikte fietstovenaar. Na urenlang rondsjokken kwam ik uiteindelijk terecht bij een medicijnman die niet ver van mijn basecamp woonde en die mijn gehavende safarivoertuig op een half uurtje maakte. Ik was een blije urban camper.

Vervolgens trok ik naar het basecamp om me te verwarmen bij een kampvuurtje in het gezelschap van enkele vriendelijke inboorlingen die me steevast kwamen opzoeken, maar toen ik basecamp binnenreed werd ik overvallen door een enorme moussonregen en besloot ik verder te fietsen naar de bevriende stam van de zomerfabriek.

Daar kwam ik aan en zag meteen de opeengestapelde tentjes van het bouwwerk dat dezelfde naam draagt als ik. Even overwoog ik nog daarop de nacht door te brengen maar omwille van de tropische stortregens koos ik toch voor een warm bed in de lift van het 0-sterrenhotel met mijn knuffelleeuw alwaar ik heerlijk sliep. Al heb ik wel per ongeluk de andere slapers wakker gemaakt door een nachtelijke prot te laten die gigantisch weergalmde door de liftkoker waarvoor mijn welgemeende jungle-excuses.

betonnen junglegroeten

De Urban Camper

Expeditie 13: Onderzoek paargedrag inboorlingen

Di 3 aug - Vandaag trok ik de gevaerlijke jungle van Tstat in om het paargedrag van de plaatselijke inboorlingen te onderzoeken. De ideale plek om dat te doen zijn de schipperskwartiergrotten. Daar heb ik dan ook mijn observatiestoel opgesteld. Het zijn kleine grotten vol inboorling-wijfjes in alle kleuren met bikini's eveneens in alle kleuren. Ze wachten in kleine grotjes met een eveneens gekleurde lichtstaaf op de mannetjes die massaal voorbijslenteren met gestreepte hemden, snorren, mantels met kappen en de handen op de rug. Om de voortplantingsdaad te volbrengen verdwijnen ze in de grotjes en komen tien minuten later terug buiten. De daad zelf voltrekt zich buiten het zicht van buitenstaanders. Om te weten te komen wat er precies gebeurt heb ik een kleine rondvraag gedaan bij de wijfjes waaruit bleek dat de mannetjes tot 50 euro betalen voor een zogenaamde tantrische massage met alles erop en eraan. Nadat de blauw geklede politie-stam kwam vragen wat ik allemaal aan het uitvreten was, ben ik maar op gorillajacht getrokken in het Bistpark-woud in het verre Ekeren waar ik pas geraakte na een lange tocht op de junglebakfiets en alwaar ik in aanraking kwam met een hele stugge stam. Opnieuw was ook de Ekerse gorilla me te snel af en dus ben ik maar snel weer terug naar mijn basecamp gereden. Daar heb ik een paar varkenspoten geroosterd die ik onderweg van een plaatselijke zeug op de Merksemse weilanden had afgesneden met mijn safarizakmes. Vervolgens wachtte op enkele mede-ontdekkingsreizigers om samen op nachtexpeditie te trekken en onze tenten neer te planten bij de opening van de grote Kennedygrot aan de E17-handelsroute alwaar ik zalig sliep bij het heerlijk kletterende eentonig gezoem van de voorbijdonderende vrachtwagens.

betonnen junglegroeten,

De Urban Camper

Expeditie 12: De safari-initiatie

ma 2 aug - Vandaag kreeg ik als specialist in de overlevingstechnieken in Tstat mijn eerste urban safari-leerling Peter Jan op bezoek. Het plan was op vlot-expeditie te gaan op de gevaerlijke wateren van Tstat, maar omwille van de stormen hebben we ons bezig gehouden met het zoeken van voedsel.
Vooraleerst heb ik PJ de beginselen van de visvangst bijgebracht aan de wappervisvijver alwaar we een smakelijke Rubensbaars hadden gevangen om klaar te maken op het kampvuur. En aangezien een Rubensbaars overheerlijk is met frieten, zijn we meteen verder op jacht gegaan in de vuilnisbakken van de Mc Donalds. Daar was ons echter geen lange jacht beschoren want een plaatselijk stamlid van de Mc Donalds kwam ons vertellen dat hij er het stamhoofd zou bijhalen als we niet meteen opkrasten.

Gelukkig hadden we meer geluk bij de stam van Bart Bakker die net de poort van zijn grot ging sluiten en ons met plezier een zak Duitse broodjes overhandigde die anders toch de vuilbak werden ingekegeld.

En zo leerde ik mijn safari-pupil PJ hoe je in de gevaerlijke jungle van Tstat aan voedsel geraakt. Als afsluiter voor de maaltijd heb ik hem de kosmische geneugten nog aangeleerd van het pissen in de Schelde-stroom waardoor je je aansluit op het mondiale netwerk van het water dat de wereld rondstroomt en nu is hij helemaal klaar om op zijn eentje de wildernis in te trekken.

Betonnen junglegroeten,

De Urban Camper

Expeditie 11: De rattenjacht

zo 1 aug - Ze zijn er wel, maar je ziet ze niet, of toch niet dikwijls. De rat is misschien wel de meest voorkomende diersoort in de gevaerlijke jungle van Tstat. Sommige zeggen dat de beste plek om ratten te vangen de Kielvlakte is. Mijn safari-intuïtie bracht me echter tot in Berchem alwaar ik mijn rattenjacht begon.

Het systeem is heel eenvoudig. Eerst ga je met de verrekijker in alle rioolputtekes op zoek naar sporen van rattelijke aanwezigheid.

Als je die gevonden hebt, strooi je geraspte kaas in de buurt van het bewuste rioolputteke en ga je ergens verdoken opgesteld wachten.

Als je je verdoken hebt opgesteld, bijvoorbeeld ergens tussen de plaatselijke bevolking, naam je je rattenfluit en begin je te fluiten zodat je de beesten naar je toe lokt.

En voor je het weet heb je beet. Hier ziet u hoe ik in de voorhof van deze inboorling met bril een roosoor-rat heb gevangen met wieltjes. Ideaal voor op mijn safari-vuurtje in het basecamp.

Betonnen broussegroeten,

De urban camper

Expeditie 10: wasdag

za 31 juli - op safarfi gaan is altijd een redelijk vettige bezigheid, zelfs in Tstat. Daarom had ik besloten vandaag een wasdag te houden om mijn ondertussen met vanalles besmeurde safaripakskes te wassen. Gelukkig zijn er genoeg vijvertjes en stadsmeertjes waar dat kan. Na al deze vijvers te zijn gaan proberen, heb ik mijn favoriete wasvijver gevonden in het begin van de Mechelse steenwegvallei, waar je ruimte genoeg hebt om een grote portie was te doen én achteraf te laten drogen op het gras. voor het drogen heb ik echter een beter systeem ontwikkeld. Ik heb een wasdraad aan mijn bakfiets gehangen zodat mijn safariwas kan drogen terwijl ik door de jungle fiets.

De rest van de dag heb ik gevuld met een bezoek aan de Krugervlakte alwaar ik vorige week de laatste neushoorn nog had neergeschoten met mijn katapult en het braden van een versgevangen kippenworst op de bakrooster bij de krijtrotsen van de zonsondergang. Onderweg terug naar mijn basecamp kwam ik nog voorbij het meer aan de Schonekunsten-tempel die jammer genoeg leeg stond. Dat is pas een ideale wasplaats - met ingebouwde schoonschrob-elementen en al. In elk geval, mijn was was ondertussen droog, dus het was een geslaagde wasexpeditie.

Betonnen safarigroeten,

De urban camper

Expeditie 9: de jacht op klein wild

vr 30 juli - Aangezien groot wild in de gevaerlijke jungle van Tstat, met uitzondering van de Okapi's die 's nachts over de sint Bernardse Steenweg trekken, uiterst zeldzaam is, zijn we vandaag op jacht getrokken om wat klein wild te vangen. Nadat ik in het hele oerwoud in alle plantsoentjes stroppen was gaan plaatsen, ben ik met de junglebakfiets naar de Linkeroevervlakte afgezakt waar opnieuw een stammenfeest aan de gang was en enkele exemplaren van het Adriatische balkanvolk op etnische blaasinstrumenten speelden zoals de schuiftrombone en de saxofoon. Ook daar heb ik de vlakte vol stroppen gehangen met daarachter een blaadje sla. Alweer was er geen konijn, geen bever of geen enkel ander klein wild dat in de val trapte. Alweer met een lege jachtzak keerde ik weder naar mijn basecamp op de Ledeganckkaai alwaar ik oog in oog stond met mijn egeltje Stefanie. Even twijfelde ik eraan om Stefanie te bakken. Gewoon in een bol klei rollen in het vuur gooien en als die bol warm is openbreken en de egel uitlepelen. Maar ik kreeg het niet over mijn safarihart en ben dan maar naar de plaatselijk frietgrot gereden om daar enkele rauwe curryworsten en een rauwe sitostick te vangen die ik meteen met enkele bevriende stamleden op het kampvuur ben gaan roosteren. En zo werd het toch nog een geslaagde expeditiedag.

Betonnen stadsgroeten

De Urban Camper