Expeditie 21: Slotvuur

zo 22 aug - Als afsluiter van mijn toch wel indrukwekkende expeditie in de gevaerlijke Jungle van Tstat heb ik nog een keer een heel groot kampvuur gemaakt voor alle inboorlingen die me zo vriendelijk ontvangen hebben in de rimboe waar ik twee maanden heb rondgetrokken. Het was een interessante ervaring waarbij ik alweer gigantisch veel geleerd heb. Een neerslag van alle expedities vindt u hieronder in het blogboek. Maar toch wil ik graag iedereen bedanken die me geholpen heeft om heelhuids zonder verwondingen van wilde dieren, vijandelijke stammen, giftige planten of wat dan ook dit avontuur door te komen.

Met heel veel betonnen safarigroeten,

De Urban Camper

Expeditie 20: Reuzenspoorzoektocht

Za 21 aug- Als onversaagd safariman ben ik natuurlijk ook een krak in het spoorzoeken. s'0chtends vernam ik dat er in de gevaerlijken jungle van Tstat reuzen gesignaleerd waren, alleen moest je ze zelf zien te vinden. Nu wat is er makkelijker dan een Reuzenspoor op te sporen. Omdat ik de dag fris wilde beginnen nam ik eerst een heerlijke douche in de Brabowaterval.

Daarna was ik klaar voor een stevige tocht door de jungle van Tstat die bijna uit zijn voegen barstte van het aantal aanwezige inboorlingen. Nu had ik al heel wat stammentreffens bij gewoond maar hier was toch wel erg veel volk bij elkaar. Gelukkig vond ik heel wat sporen van reuzendieren die me naar de echte reuzen brachten: een voetspoor van de reuzenpapegaai met platvoeten, een voetspoor van de reuzenkangoeroe met teenschimmel, een voetspoor van de reuzenkikker met nagellak, zelfs een voetspoor van de reuzenbever met een trouwring. Allemaal wezen ze dezelfde richting uit en uiteindelijk was het zover. Ik kwam oog in oog te staan met een enorme duiker en wat later met een klein reuzenmeisje die elkaar dan nog eens vonden ook. Nu ben ik al vaak op safari geweest, maar eerlijk gezegd, echte reuzen heb ik nog niet vaak gezien.

Betonnen safarigroeten,

De urban camper

Expeditie 19: Bergbeklimmen

Vr 20 aug - Altijd interessant tijdens een safari is het hoogste punt van de jungle eens gaan bezoeken en beklimmen. Bij gebrek aan bergtoppen in de gevaerlijke jungle van Tstat heb ik dan maar gekozen voor het meest bergachtige gebouw: de Tsentraalstationshut. Het stamhoofd van de Tsentraalstationshut bleek zelf een begenadigd klimmer en ging meteen mee het dak op. Ook klimwonder Denivan van de Indoor-klimstam was mee gegaan met de nodige touwen en veiligheidstoestanden. Het hoogtepunt was ongetwijfeld de afdaling naar binnen per touw in de 60 meter hoge koepel. Daarna ben ik volledig voldaan na de mooie klimexpeditie terug gereden naar het basecamp aan de Ledeganckkaaivlakte waar ik nog een heerlijk vroeg-avond vuurtje maakte voor een hele horde jonge inboorlingetjes. De foto's van de beklimming en afdaling van De Tsentraalstationshut zijn onderweg, en wie nog eens wil nagenieten van een urban camper-vuurtje: een kampvuurfilmpje!

betonnen junglegroeten,

The urban camper

Expeditie 18: de hondenjacht

19 aug - Tijdens mijn safari in de gevaerlijken jungle van Tstat heb ik al op heel wat wild gejaagd maar één van de diersoorten waar ik altijd een beetje bang voor was om te vangen is de hond. Niet zozeer omwille van het dier zelf - ik heb natuurlijk al oog in oog gestaan met veel angstaanjagendere diersoorten - maar wel met de baasjes die het in deze primitieve cultuur niet tof vinden dat hun hond gevangen wordt om daarna gebraden te worden boven een vuurtje. Niettemin trok ik vandaag, na opnieuw een stevig dutje te hebben gedaan in de hangmat op de groenplaatswoestenij, mijn stoute safarischoenen aan en schuimde alle hondenweien van Tstat af alwaar ik gewapend met een droge varkensworst aan mijn vislijn op de omheining ging zitten. Over mijn schouder had ik een werpvangnet met gewichtjes. Als ik dan tijdens het honden beet had, moest ik alleen nog dat net over de prooi gooien en het dier mee naar huis nemen. Jammer genoeg kwam het nooit zover. De beesten aten mijn worst van mijn vislijn en waren allang ribbedebie als ik mijn hangmat in de juiste werppositie had. Dan ben ik uiteindelijk maar naar het stammenfeest op de Coninckxvlakte getrokken. Toen ik daar met de junglebakfiets aankwam werd er al meteen een bewusteloos stamlid weggedragen door 4 combi-wilden met een blauwe pet op. Ambiance in de jungle. Opnieuw probeerde ik honden te vangen met mijn varkensworst maar aangezien het aantal honden minimaal was en heel wat van de stammen daar aan een raar soort dieet deden, rammadan of zoiets, werd het voor de neus laten bengelen van een heerlijk geurende zwijnensosis licht vijandelijk ontvangen. Vervolgens ben ik dan maar weer naar mijn basecamp gereden om eens heel vroeg onder de safariwol te kruipen. Want morgen staat er alweer een zware expeditie te wachten.

Betonnen Stadsgroeten,

De Urban Camper

Expeditie 17: Relax Expeditie

wo 18 aug - Van al dat op safari gaan in de gevaerlijke jungle van Tstat wordt zelfs de meest doorzomerde ontdekkingsreiziger zeer moe. Daarom had ik vandaag een relax-expeditie ingelast en ben er met mijn raffia hangmat op uit getrokken om de meest aangename plek uit te zoeken om overdag een dutje te doen. Heel handig is dat heel Tstat vol palen staat: lataarnpalen, verkeerslichtpalen, wegwijspalen, boompalen en nog van alle andere soorten palen. Je kan dus eigenlijk overal je hangmat ophangen. Nadat ik een hele achternamiddag op de meeste vlaktes en pleinen ben gaan bengelen, kwam ik tot de vaststelling dat de ideale relaxvlakte de grote markt is. Je valt er in slaap op het ritmische hoefgetrappel van de wilde paarden die daar ronddraven, er zijn de kathedraal-bellen die ervoor zorgen dat je je zeker niet overslaapt voor als je nog een expeditie te doen hebt en aangezien het een open vlakte is, kan je de hele dag in de zon liggen. Nadat ik goed was uitgerust ben ik nog even kwartels gaan vangen op mijn basecamp waar juist een bende Afrikanen vrolijke muziek maakte en vervolgens werd ik uitgenodigd door de bevriende Cirkvost-stam om in de circustent naar hun acrobatische slingerkunsten te komen kijken. Om de avond te besluiten, maakte ik nog een kampvuurtje en bakte mijn vers gebakken kwartels. Het was dan ook alweer een onvergetelijke ontdekkingsdag.

betonnen stadsgroeten,

De Urban Camper

Expeditie 16: Expeditie Inheemse Kunst

zat 7 aug - In de gevaerlijke jungle van Tstat maken de primitieve stammen ook kunstvoorwerpen. Het vreemde is dat die niet op marktjes aan toeristen verkocht worden, maar dat die opgeslagen worden in reusachtige kunsthutten. Nog vreemder is dat die hutten niet overdag maar 's nachts te bezichtigen zijn. Redenen genoeg dus om op Expeditie inheemse kunst te gaan. De zon was al aan het zakken dus heb ik me beperkt tot twee hutten. Een met de rare letters MHKA op en natuurlijk ook de Schonekunsten-tempel met ervoor het meer waar ik wel eens mijn was pleeg te doen. In het eerste zat een paatselijke squaw die de mensen - en mij ook dus - een gat in hun haar knipte en hun baard goud verfde en in het tweede werd ik na een bezoek aan een atoomschuilkelder zonder deur omdat die toch niet werkte, vriendelijk verzocht het pand te verlaten nadat ik me tot bloedens toe had gesneden aan een soort primitief schilderij vol verroeste nagels dat ik van naderbij aan het onderzoeken was. Dan ben ik maar even naar een lokale bierhut getrokken om te verbroederen met de lokale bevolking waarna ik mijn tent heb opgesteld in het Waalsekaaiwoud, waar de dag nadien een groot Bollekesstamfeest gehouden werd met een gratis ontbijt en de grootste aardbeientaart ter wereld. Rare jongens, die stammen van Tstat.

Betonnen Junglegroeten,

The Urban Camper

Expeditie 15: Strontexpeditie

Do 5 aug - Om de plaatselijke fauna en het lokale dierenbestand te ontdekken is er niets beter dan een strontexpeditie te doen. Dat betekent dat je met je strontschepnetje op zoek gaat naar uitwerpselen van plaatselijke diersoorten die je vervolgens aan een grondig wetenschappelijk onderzoek onderwerpt. De meest voorkomende drollen had ik al snel gevonden. De uitwerpselen van de duif, de rat, de hond en het paard had ik al in kakzakjes in mijn rugzak gestopt. Maar voor het grotere werk moest ik naar een speciale dierenjungle binnenin de gevaerlijke jungle van Tstat. Daar verzamelde ik onderandere nog wat uitwerpselen van de pinguïn, het rendier, de reuzenschildpad, de giraf en de leguaan. Graag had ik ook nog een olifantenhoop bij mijn verzameling gevoegd maar die stronten waren te groot voor mijn schepnetje.

Nadat ik alle stronten had verzameld en gekatalogiseerd heb ik er meteen ook een spelletje voor de plaatselijke bevolking van gemaakt. Ik stalde de verschillende uitwerpselen uit in mijn bakfiets en maakte kaartjes met dierennamen zodat de inboorlingen meteen hun kennis van de inheemse drollen konden testen. Welk kaartje hoort bij welke stront?

Met veel succes ging ik de strontkwis uittesten op het stammenfeest aan de Koninksvlakte en aan de openluchtfilmgrot in de hangar aan de woeste Scheldestroom. Vervolgens trok ik voldaan weer naar het basecamp waar ik overvallen werd door plaatselijke inheemse kinderen die ik helemaal volstak met een plaatselijke lekkernij: Marsh Mellows.

Betonnen Junglegroeten,

De Urban Camper

Expeditie 14: Totaal mislukte Expeditie

Woensdag 4 aug - Op sommige dagen valt het allemaal echt niet mee. Ook als je op safari bent in de gevaerlijken jungle van Tstat kan alles tegenzitten. Zo vertrok ik vandaag vol goede moed op expeditie langs de fietsroute naast de woeste Scheldestroom en na enkele honderden meters was het zover: platte band! Waarschijnlijk in een rondslingerende uitgevallen okapihoektand gereden. Omdat ik ook van mijn safaribakfiets gevallen was, ben ik me eerst even gaan laten onderzoeken in het tropisch instituut alwaar mijn safarilijf helemaal in orde bleek te zijn.

Vervolgens moest ik een fietsentovenaar zien te vinden die mijn wiel kon repareren. Niet eenvoudig, want een junglebakfiets is zo groot dat hij niet door de deur kon bij de meeste fietstovenaarshutten. Deze dag bleek al snel te verworden tot een expeditie naar een geschikte fietstovenaar. Na urenlang rondsjokken kwam ik uiteindelijk terecht bij een medicijnman die niet ver van mijn basecamp woonde en die mijn gehavende safarivoertuig op een half uurtje maakte. Ik was een blije urban camper.

Vervolgens trok ik naar het basecamp om me te verwarmen bij een kampvuurtje in het gezelschap van enkele vriendelijke inboorlingen die me steevast kwamen opzoeken, maar toen ik basecamp binnenreed werd ik overvallen door een enorme moussonregen en besloot ik verder te fietsen naar de bevriende stam van de zomerfabriek.

Daar kwam ik aan en zag meteen de opeengestapelde tentjes van het bouwwerk dat dezelfde naam draagt als ik. Even overwoog ik nog daarop de nacht door te brengen maar omwille van de tropische stortregens koos ik toch voor een warm bed in de lift van het 0-sterrenhotel met mijn knuffelleeuw alwaar ik heerlijk sliep. Al heb ik wel per ongeluk de andere slapers wakker gemaakt door een nachtelijke prot te laten die gigantisch weergalmde door de liftkoker waarvoor mijn welgemeende jungle-excuses.

betonnen junglegroeten

De Urban Camper

Expeditie 13: Onderzoek paargedrag inboorlingen

Di 3 aug - Vandaag trok ik de gevaerlijke jungle van Tstat in om het paargedrag van de plaatselijke inboorlingen te onderzoeken. De ideale plek om dat te doen zijn de schipperskwartiergrotten. Daar heb ik dan ook mijn observatiestoel opgesteld. Het zijn kleine grotten vol inboorling-wijfjes in alle kleuren met bikini's eveneens in alle kleuren. Ze wachten in kleine grotjes met een eveneens gekleurde lichtstaaf op de mannetjes die massaal voorbijslenteren met gestreepte hemden, snorren, mantels met kappen en de handen op de rug. Om de voortplantingsdaad te volbrengen verdwijnen ze in de grotjes en komen tien minuten later terug buiten. De daad zelf voltrekt zich buiten het zicht van buitenstaanders. Om te weten te komen wat er precies gebeurt heb ik een kleine rondvraag gedaan bij de wijfjes waaruit bleek dat de mannetjes tot 50 euro betalen voor een zogenaamde tantrische massage met alles erop en eraan. Nadat de blauw geklede politie-stam kwam vragen wat ik allemaal aan het uitvreten was, ben ik maar op gorillajacht getrokken in het Bistpark-woud in het verre Ekeren waar ik pas geraakte na een lange tocht op de junglebakfiets en alwaar ik in aanraking kwam met een hele stugge stam. Opnieuw was ook de Ekerse gorilla me te snel af en dus ben ik maar snel weer terug naar mijn basecamp gereden. Daar heb ik een paar varkenspoten geroosterd die ik onderweg van een plaatselijke zeug op de Merksemse weilanden had afgesneden met mijn safarizakmes. Vervolgens wachtte op enkele mede-ontdekkingsreizigers om samen op nachtexpeditie te trekken en onze tenten neer te planten bij de opening van de grote Kennedygrot aan de E17-handelsroute alwaar ik zalig sliep bij het heerlijk kletterende eentonig gezoem van de voorbijdonderende vrachtwagens.

betonnen junglegroeten,

De Urban Camper

Expeditie 12: De safari-initiatie

ma 2 aug - Vandaag kreeg ik als specialist in de overlevingstechnieken in Tstat mijn eerste urban safari-leerling Peter Jan op bezoek. Het plan was op vlot-expeditie te gaan op de gevaerlijke wateren van Tstat, maar omwille van de stormen hebben we ons bezig gehouden met het zoeken van voedsel.
Vooraleerst heb ik PJ de beginselen van de visvangst bijgebracht aan de wappervisvijver alwaar we een smakelijke Rubensbaars hadden gevangen om klaar te maken op het kampvuur. En aangezien een Rubensbaars overheerlijk is met frieten, zijn we meteen verder op jacht gegaan in de vuilnisbakken van de Mc Donalds. Daar was ons echter geen lange jacht beschoren want een plaatselijk stamlid van de Mc Donalds kwam ons vertellen dat hij er het stamhoofd zou bijhalen als we niet meteen opkrasten.

Gelukkig hadden we meer geluk bij de stam van Bart Bakker die net de poort van zijn grot ging sluiten en ons met plezier een zak Duitse broodjes overhandigde die anders toch de vuilbak werden ingekegeld.

En zo leerde ik mijn safari-pupil PJ hoe je in de gevaerlijke jungle van Tstat aan voedsel geraakt. Als afsluiter voor de maaltijd heb ik hem de kosmische geneugten nog aangeleerd van het pissen in de Schelde-stroom waardoor je je aansluit op het mondiale netwerk van het water dat de wereld rondstroomt en nu is hij helemaal klaar om op zijn eentje de wildernis in te trekken.

Betonnen junglegroeten,

De Urban Camper

Expeditie 11: De rattenjacht

zo 1 aug - Ze zijn er wel, maar je ziet ze niet, of toch niet dikwijls. De rat is misschien wel de meest voorkomende diersoort in de gevaerlijke jungle van Tstat. Sommige zeggen dat de beste plek om ratten te vangen de Kielvlakte is. Mijn safari-intuïtie bracht me echter tot in Berchem alwaar ik mijn rattenjacht begon.

Het systeem is heel eenvoudig. Eerst ga je met de verrekijker in alle rioolputtekes op zoek naar sporen van rattelijke aanwezigheid.

Als je die gevonden hebt, strooi je geraspte kaas in de buurt van het bewuste rioolputteke en ga je ergens verdoken opgesteld wachten.

Als je je verdoken hebt opgesteld, bijvoorbeeld ergens tussen de plaatselijke bevolking, naam je je rattenfluit en begin je te fluiten zodat je de beesten naar je toe lokt.

En voor je het weet heb je beet. Hier ziet u hoe ik in de voorhof van deze inboorling met bril een roosoor-rat heb gevangen met wieltjes. Ideaal voor op mijn safari-vuurtje in het basecamp.

Betonnen broussegroeten,

De urban camper

Expeditie 10: wasdag

za 31 juli - op safarfi gaan is altijd een redelijk vettige bezigheid, zelfs in Tstat. Daarom had ik besloten vandaag een wasdag te houden om mijn ondertussen met vanalles besmeurde safaripakskes te wassen. Gelukkig zijn er genoeg vijvertjes en stadsmeertjes waar dat kan. Na al deze vijvers te zijn gaan proberen, heb ik mijn favoriete wasvijver gevonden in het begin van de Mechelse steenwegvallei, waar je ruimte genoeg hebt om een grote portie was te doen én achteraf te laten drogen op het gras. voor het drogen heb ik echter een beter systeem ontwikkeld. Ik heb een wasdraad aan mijn bakfiets gehangen zodat mijn safariwas kan drogen terwijl ik door de jungle fiets.

De rest van de dag heb ik gevuld met een bezoek aan de Krugervlakte alwaar ik vorige week de laatste neushoorn nog had neergeschoten met mijn katapult en het braden van een versgevangen kippenworst op de bakrooster bij de krijtrotsen van de zonsondergang. Onderweg terug naar mijn basecamp kwam ik nog voorbij het meer aan de Schonekunsten-tempel die jammer genoeg leeg stond. Dat is pas een ideale wasplaats - met ingebouwde schoonschrob-elementen en al. In elk geval, mijn was was ondertussen droog, dus het was een geslaagde wasexpeditie.

Betonnen safarigroeten,

De urban camper

Expeditie 9: de jacht op klein wild

vr 30 juli - Aangezien groot wild in de gevaerlijke jungle van Tstat, met uitzondering van de Okapi's die 's nachts over de sint Bernardse Steenweg trekken, uiterst zeldzaam is, zijn we vandaag op jacht getrokken om wat klein wild te vangen. Nadat ik in het hele oerwoud in alle plantsoentjes stroppen was gaan plaatsen, ben ik met de junglebakfiets naar de Linkeroevervlakte afgezakt waar opnieuw een stammenfeest aan de gang was en enkele exemplaren van het Adriatische balkanvolk op etnische blaasinstrumenten speelden zoals de schuiftrombone en de saxofoon. Ook daar heb ik de vlakte vol stroppen gehangen met daarachter een blaadje sla. Alweer was er geen konijn, geen bever of geen enkel ander klein wild dat in de val trapte. Alweer met een lege jachtzak keerde ik weder naar mijn basecamp op de Ledeganckkaai alwaar ik oog in oog stond met mijn egeltje Stefanie. Even twijfelde ik eraan om Stefanie te bakken. Gewoon in een bol klei rollen in het vuur gooien en als die bol warm is openbreken en de egel uitlepelen. Maar ik kreeg het niet over mijn safarihart en ben dan maar naar de plaatselijk frietgrot gereden om daar enkele rauwe curryworsten en een rauwe sitostick te vangen die ik meteen met enkele bevriende stamleden op het kampvuur ben gaan roosteren. En zo werd het toch nog een geslaagde expeditiedag.

Betonnen stadsgroeten

De Urban Camper

Expeditie 8: De leeuwentocht

do 29 aug - Bij het bomen bemesten op de Stuyvenbergvlakte gisteren, had ik ook nog een dwergleeuw gevangen op de rommelmarkt aldaar. Nu heb ik al veel dieren gevangen. Zes mieren, een blikje sardienen, mijn egeltje Stefanie, een manke duif, een krekel en twee dode konijnen. maar van al mijn vangsten tot nog toe is deze leeuw veruit de sympathiekste. Ik heb hem Herr Kules genoemd en meteen in een houten kooi gestoken om aan alle stammen uit de wildernis van Tsat te laten zien. Met de safaribakfiets ben ik de hele brousse rondgefietst en heb iedereen Herr Kules even laten strelen en knuffelen. Vooral op het stammenfeest bij de volkeren van het Kielgebergte had hij veel succes. Hij heeft er zelfs een echte Afrikaanse kippensaté gekregen. Nadien ben ik terug naar het basecamp gereden aan de Ledeganckkaai om aldaar bij een vuurtje met nog wat inboorlingen te keuvelen over het leven in de wildernis en de voordelen van het vuurmaken met berkenschors. Toen de maan achter de donderwolken op zijn hoogste stond, ben ik in mijn tentje gekropen en heb geslapen als een jungleroos.

Betonnen Safarigroeten,

De Urban Camper

Expeditie 7: Bemesten van de inheemse Flora

woensdag 28 juli - Opvallend in de gevaerlijke jungle van Tstat is het klimaat. De ene dag is het regenseizoen, de andere dag verscrikkelijke woestijndroogte en de dag nadien raast er weer een mousson over de wouden. Dat is de reden waarom de zonnebloemen in de jungle wel eens wat slappekes durven hangen en de bomen er nogal eens wat dorrekens willen bijstaan. Om dat herbarisch euvel te verhelpen, had ik besloten vandaag een expeditie te ondernemen om alle bomen en planten van Tstat te bemesten.

De mest was ik gaan halen bij de bevriende teatro delle Ariette-stam die nog wat dieper in de wouden achter mijn basecamp in de Ledeganckvlakte sedentair leven. Ze hebben hun hutten opgeslagen in de oliewegwildernis en zijn een gedomesticeerd volkje. Ze leven van de ganzenkweek en de paardenfok en hebben bijgevolg veel dierenmest.

Vervolgens ben ik de hele jungle rondgereden om aldaar alle slaphangende, verdorde, te kleine en ziekelijke planten, bomen en struiken van een stevige schip paardenkak te voorzien. Eerst heb ik de fauna in het Tsentrumgebergte verzorgd, vervolgens die van de Teilantje-moerassen en uiteindelijk heb ik de wouden van de Stuyvenbergvlakte ook nog allemaal een stevige strontbeurt gegeven.

Als afsluiter van de bemestingsexpeditie ben ik nog langs gegaan bij de nulsterrenhutten van de Zomerfabriek alwaar we ook nog even de zonnebloemen en de rest van de vegetatie verzorgd hebben zodat we vanaf nu weer door een verse groene jungle kunnen fietsen.

Betonnen junglegroeten,

De Urban Camper

Expeditie 6: De gorillajacht

di 27 juli - Zoals iedereen weet is nadat de laatste neushoorn werd neergeschoten op het Krugerplein, de stadsgorilla een van de meest bedreigde diersoorten in de gevaerlijke jungle van Tstat. Maar aangezien de stadsgorilla zo lekker van vlees is - vooral zijn dikke tenen zijn overheerlijk - had ik toch maar besloten op gorillajacht te trekken. Naar verluidt woont er nog een hele dikke in de bomen van de Bistbrousse in de Wilrijkvallei. Na een half uur in de bomen turen met mijn urban verrekijker, zag ik inderdaad een verdacht geritsel. Tijd om de gorillaval te installeren. Het systeem is heel simpel: men plaatse een paar kistjes op elkaar en make in het bovenste kistje een gat waar juist een gorillahand in past. Dan legge men een banaan in het bovenste kistje en gaat men zich met een knuppel verbergen achter een dikke boomstam. Vervolgens zal de gorilla te voorschijn komen, de banaan grijpen en die niet meer willen loslaten. Aangezien de banaan niet door het gaatje kan en de gorilla de banaan niet wil lossen, zit hij zo vast als een gorilla. Dan springe men vanachter de boomstam te voorschijn, en knuppele men de gorilla neer. Ik kroop dus achter een boomstam en inderdaad, na nog geen tien minuten zag ik al een stadsgorilla met tijgerkravat, blauw hemd en hoedje tevoorschijn komen. hij stevende regelrecht op de val af, nam de banaan en zat vast. Jammer genoeg werd hij ogenblikkelijk bevrijd door een hele kudde losgeslagen inheemse belhamels die hem meelokten en samen met hem verdwenen bij de ondergaande zon achter hun speeltuin.

Na een kale gorillavangst en met rammelende maag keerde ik weer met de safaribakfiets naar het basecamp op de Ledeganckkaai. Gelukkig fietste ik toevallig langs de lichtgrot met de leeuw boven de deur, alwaar ik een voorgevangen kip ging halen en die vervolgens met nog een aantal andere uitgehongerde inboorlingen die zich rond mijn kampement hadden verzameld opvrat. Het was alweer een heel bewogen expeditiedag.

Betonnen junglegroeten

De Urban Camper

Expeditie 5: het strandjutten

zon 18 juli - De expeditie van deze zondag bestond uit strandjutten. Er was me verteld door de plaatselijke bevolking dat op de stranden en de mangroven van Linkeroever aan de Sint Anna Brousse heel wat bruikbaars en eetbaars kwam aanspoelen, zoals onder meer de vermaarde sint anna-mossel en de fameuse bakharing. Om nog maar te zwijgen over de duizenden haaientanden en tennisballen waarmee de stranden van de jungle van Tstat bezaaid zouden zijn. Bij het krieken van de dag nam ik dan ook mijn safari-bakfiets en reed door een groot tunnelgat onder de grond de rivier onderdoor, samen met allerlei andere stamleden op vreemde voertuigen zoals veeloos en motsekletten. Uiteindelijk kwam ik op het zandstrand terecht waar vele oude inboorlingen halfnaakt verspreid lagen alsof ze dood waren. Niets was minder waar. Ze lagen te 'zonnen' zoals ze dat daar noemen. nadat ik het riet eerst was gaan onderzoeken op de mogelijke aanwezigheid van Scheldealligators ben ik mijn strooptocht over het zwarte zand begonnen. Na vele uren duchtig scheppen en zoeken vond ik echter alleen enkele oorstaafjes en een kinderbadpak. Niet erg voedzaam. daarom besloot ik op gorillajacht te gaan in de Krugervlakte. Een safaristrak plan, ware het niet dat enkele plaatstelijke veeloo-bestuurders de lift van het tunnelgat hadden verenneweerd zodat ik met de junglebakfiets vastzat in de Sint Anna Brousse. Moest ik dus helemaal naar de gevaarlijke naburige kruibekestam fietsen om daar een primitieve overzetboot naar de nog gevaarlijkere Hobokenstam te nemen. Een expeditie die uren in beslag nam, waardoor ik de gorillajacht op mijn ontdekkingsreizigersbuik kon schrijven en genoegen moest nemen met het plaatsen van wat konijnenstroppen rond mijn basecamp. Toen ook de konijnen uitbleven, heb ik opnieuw het kampvuur aangestoken en met een bende inheemse jongelingen de nacht gevierd. Dat stilde de honger niet, maar het was ook heel leuk!

De urban camper

Expeditie 4: antropologisch stammenonderzoek

za 17 juli - Vandaag was ik de gevaerlijke jungle van Tstat ingetrokken voor een zeer belangrijk onderzoek: een antropologische studie van de stammen die hier in de brousse verblijven. Ideaal terrein voor dit onderzoek was de markt waar zowel de inheemse bevolking als stammen van ver buiten de stadsgrenzen handel komen drijven. Na een hele namiddag aandachtig met de verrekijker observeren, het meten van de mensen met de lintmeter en het voorleggen van een etnologische vragenlijst, kwam ik tot de vaststelling dat heel wat stammen met elkaar verwant zijn. Zo zijn bv de mensen van de Sentrumstam en die van de Borgerautstam verre familie van elkaar, ook al wonen de eerste vaker in stapelhutten in kleinere sibben. Ook de leden van de Berchemstam en de Mortselstam blijken enige genetische verwantschappen te vertonen aangezien bij beide stammen de neus gemiddeld 5cm21mm lang is. Ook interessant is de handelsroute van de Hollandstam die blijkbaar dwars door Tstat loopt. Dat is een stam die gemiddeld veel langer is dan de plaatselijke stammen doordat ze al generaties lang veel te veel melk drinken en hier vooral naar de markt komt om olijven en geitenkaas te kopen. Verder was er nog de Oemmelegoemstam, de Brusselstam, de Ebbegemstam, de dollemietenstam én heb ik zelfs enige Egyptenaren kunnen ontwaren. Nadat ik alles nauwkeurig genoteerd had in mijn wetenschappelijk logboek, ben ik verder de jungle ingetrokken en opnieuw terecht gekomen op een inheems feest waar volop Afrikaanse spijzen werden verdeeld. De dag werd mooi afgesloten met verhalen rond het kampvuur over oa de trek van de Okapi over de Sint Bernardse Steenweg-pas die ik vertelde met assitentie van een plaatselijke tovenaar-Tstatsdichter. Betonnen junglegroeten!

De urban camper

Expeditie 3: de duivenjacht

woe 7 juli - Op mijn expedities van de voorbije dagen door de gevaerlijke jungle van Tstat waren ze me al meermaals opgevallen: de stadsduiven. Niets zo lekker als een duif aan het spit. Daarom ben ik vandaag op pad gegaan naar de grote Groenplaatswoestijn om enkele van deze tropische vogels te vangen. Daartoe had ik een camouflagenet en de nodige bamboestokken op mijn junglebakfiets geladen waarmee ik een vogelobervatiehut kon bouwen. Vervolgens speurde ik met de verrekijker de einder af en als ik op de Rubensrots enkele duiven in het vizier kreeg, strooide ik brood. Met zwermen kwamen de beesten neergestreken op de kruimels. Dan was het gewoon een kwestie van mijn safariklakkebuis boven te halen en een pijltje met een naald in de kop te mikken op de broodpikkende broussevogels. Een waterdicht jachtsysteem zou je zeggen en toch heb ik uiteindelijk na een hele namiddag op de loer zitten onverichter zake de jacht moeten staken en ben ik afgezakt naar de Stuyvenbergvlakte alwaar een stammenfeest bezig was. Er werd ook weer plaatselijk voedsel geserveerd: kip masala zoals ik al eens op een safari in Afrika geproefd had. Daarna heb ik met een koeienbel gedanst op de zwoele ritmes van het feest en vervolgens ben ik weer naar mijn basecamp gereden om bij een heerlijk kampvuurtje nog een paar gebakken oorwormen te eten met een gamel eikenbladthee. Het was alweer een heerlijke expeditiedag.

De Urban Camper

Expeditie 2: de visvangst

Di 6 juli - Vandaag had ik besloten te gaan vissen in de grote stroom van Tstat. Aangezien daar vooral stadsvissen rondzwemmen, moest ik gebruik maken van stadsaas. Het werden stadsfrieten met junglemayonaise. Jammer genoeg was de visvangst pover doordat de reusachtige prauwen van de Flandria de visrust steeds weer genadeloos kwamen verstoren. Gelukkig is Tstat bezaaid met tal van meren en vijvers. Eerst ging ik mijn geluk beproeven in het Wappermeer alwaar ik door een bende plaatselijke wilden in het water werd geduwd. Vervolgens trok ik naar het Consciencemoeras alwaar een stel verwaaide locals me de raad gaven de vissen te vangen met een lange sigaret aan de vishaak. Natuurlijk marcheerde dat voor geen safarimeter. Vissen hebben geen aanstekers en zelfs al hadden ze er, probeer maar eens een sigaret aan te steken onder water. Tenslotte ben ik met de junglebakfiets verder afgezakt naar de Parkspoornoordsavanne waar ik met de hulp van enkele ervaren kinderen van inheemse vissersstammen op zoek ben gegaan naar de Parkspoornoordplatvis. Jammer genoeg ook zonder resultaat. Dus moest ik noodgedwongen opnieuw naar de grote voedselgrot alwaar ik drie voorgevangen sardienen in mijn safarischepnet heb gestoken die ik meteen ben gaan roosteren op de openbare offervuren in de parkspoornoordsavanne. Het was tenslotte sardiensdag.

Nadat ik mijn ontdekkingsreizigersbuikje had volgesmikkeld, ben ik voor de zon onderging nog naar de heuvels van de wilde konijnenwei getrokken waar een volkstoeloop plaats vond voor een bergspektakel met Roovers. Gelukkig heb ik de mensen daar enkele overlevingstips kunnen meegeven om de gevaarlijke beesten aldaar te overleven: konijnen, eekhoorns, stadsmuggen en vooral de niet-gorilla's. Dankzij mijn aanwezigheid zijn er geen slachtoffers gevallen en was het alweer een heel boeiende en leerrijke expeditie in de gevaerlijke jungle van Tstat.

De Urban Camper

Expeditie 1: opbouw basecamp

ma 5 juli - Bij mijn vertrek naar de grote jungle van Tstat werd ik al meteen overvallen door een gigantische zure stadsmousson. Gelukkig was de regenbui van korte duur en kwam ik zonder in de modder vast te geraken in het Ledeganckkaaiwoud aan alwaar ik mijn basecamp opbouwde. Zowat de hele dag heb ik hout gehakt, putten gegraven en omheiningen gebouwd om me te beschermen voor de trek van de stadsgnoe en om vreemde vandalenstammen af te schrikken. Van al dat gezwoeg kreeg ik tegen de avond een urbaan tropenhongertje en besloot eten te gaan zoeken. Aangezien ik buiten enkele rupsen en pissebedden niet meteen veel wild vond, ben ik naar een bijzondere grot afgezakt met fel licht en een leeuw voor de ingang waar alle voedsel al voorgevangen en voorgeplukt klaar ligt. Vervolgens ben ik met de junglebakfiets de grote stroom afgereden en terecht gekomen bij de krijtrotsen van de zonsondergang waar juist een lokaal ritueel bezig was. Op een rooster werden allemaal wild gebakken door een vrolijke stam die me ook meteen vreemde inheemse spijzen te verorberen aanbood: vleesbrokken op een stokje bijvoorbeeld. Aangezien mijn maag nog niet was aangepast aan het plaatselijke voedsel heb ik dan maar mijn eigen prakje opgepeuzeld.

Toch waren de plaatselijke inboorlingen behoorlijk vreedaardig en heb ik zelfs met hen verbroederd. Nadat we samen met zijn allen de zonsondergang over de grote stroom bewonderden, ben ik terug naar het basecamp gereden en bracht voldaan mijn eerste tentennacht in den gevaerlijken jungle van Tstat door.

De Urban Camper

Expeditie 0: Verkenningsexpeditie

12 juni 2010

Gisteren trok ik voor de eerste keer met mijn bakfiets volgeladen met survivalspullen op expeditietocht doorheen de grote jungle van tstad. Na even rondzoeken naar een beschutte plek om de nacht door te brengen, kwam ik terecht bij een hoge steile berg met vanboven de letters KBC op, gelegen naast een grote woestijnachtige vlakte die paradoxaal genoeg de naam 'Groenplaats' draagt. Blijkbaar was er een of ander inheems evenement aan de gang want in de schaduw van de KBC-berg zaten allemaal inboorlingen te wachten op eigenaardige klapstoeltjes. Gelukkig spreken de inboorlingen in tstad een taal die erg verwant is met het Nederlands. Ze legden me uit dat er inderdaad een ritueel evenement bezig was met de vreemde naam 'ticketverkoop voor de zomer van Antwerpen.' Gelukkig waren de inboorlingen me niet vijandig gezind, integendeel. Ik werd meteen uitgenodigd om mijn tent neer te zetten en ze wilden meteen allerlei verbroederingsrituelen uitvoeren. Ik moest hun wijnen drinken en inheemse gerechten eten met vreemde namen zoals 'tiramisu' en 'worstenbrood'. Om hen te bedanken trok ik met een katapult naar de Groenplaats-zandvlakte alwaar ik een paar duiven ging schieten van een rare rots in de vorm van PP Rubens, die we daarna op de barbecue legden. Nadat we nog een paar liederen hadden gezongen, kroop ik in mijn tent waar ik redelijk goed sliep. Af en toe werd ik wakker gebruld door vrolijke maar luidruchtige leden van een naburige stam die voorbij mijn tent kwamen gewaggeld - Nederlanders of zoiets heten ze - en om 6 uur 's morgens werd ik gewekt door het gebulder van voorbijrazende trams, erger nog dan het geluid van een kudde gnoes die voorbij stormt. Toen ik uit de tent kroop was ik omsingeld door een rij van meer dan 1000 inboorlingen die allemaal naar de KBC-berg waren afgezakt voor dat vreemde evenement. Maar ook zij waren allemaal uiterst vredelievend. Ik nam dus nog een ontbijt van kersen, brak mijn kamp af en reed met de explorer-bakfiets de jungle uit. Het was alvast een aardig voorproefje voor de grote expeditie die van start gaat op 5 juli. Betonnen Safarigroeten!

De Urban Camper