Expeditie 8: De leeuwentocht

do 29 aug - Bij het bomen bemesten op de Stuyvenbergvlakte gisteren, had ik ook nog een dwergleeuw gevangen op de rommelmarkt aldaar. Nu heb ik al veel dieren gevangen. Zes mieren, een blikje sardienen, mijn egeltje Stefanie, een manke duif, een krekel en twee dode konijnen. maar van al mijn vangsten tot nog toe is deze leeuw veruit de sympathiekste. Ik heb hem Herr Kules genoemd en meteen in een houten kooi gestoken om aan alle stammen uit de wildernis van Tsat te laten zien. Met de safaribakfiets ben ik de hele brousse rondgefietst en heb iedereen Herr Kules even laten strelen en knuffelen. Vooral op het stammenfeest bij de volkeren van het Kielgebergte had hij veel succes. Hij heeft er zelfs een echte Afrikaanse kippensaté gekregen. Nadien ben ik terug naar het basecamp gereden aan de Ledeganckkaai om aldaar bij een vuurtje met nog wat inboorlingen te keuvelen over het leven in de wildernis en de voordelen van het vuurmaken met berkenschors. Toen de maan achter de donderwolken op zijn hoogste stond, ben ik in mijn tentje gekropen en heb geslapen als een jungleroos.

Betonnen Safarigroeten,

De Urban Camper

Expeditie 7: Bemesten van de inheemse Flora

woensdag 28 juli - Opvallend in de gevaerlijke jungle van Tstat is het klimaat. De ene dag is het regenseizoen, de andere dag verscrikkelijke woestijndroogte en de dag nadien raast er weer een mousson over de wouden. Dat is de reden waarom de zonnebloemen in de jungle wel eens wat slappekes durven hangen en de bomen er nogal eens wat dorrekens willen bijstaan. Om dat herbarisch euvel te verhelpen, had ik besloten vandaag een expeditie te ondernemen om alle bomen en planten van Tstat te bemesten.

De mest was ik gaan halen bij de bevriende teatro delle Ariette-stam die nog wat dieper in de wouden achter mijn basecamp in de Ledeganckvlakte sedentair leven. Ze hebben hun hutten opgeslagen in de oliewegwildernis en zijn een gedomesticeerd volkje. Ze leven van de ganzenkweek en de paardenfok en hebben bijgevolg veel dierenmest.

Vervolgens ben ik de hele jungle rondgereden om aldaar alle slaphangende, verdorde, te kleine en ziekelijke planten, bomen en struiken van een stevige schip paardenkak te voorzien. Eerst heb ik de fauna in het Tsentrumgebergte verzorgd, vervolgens die van de Teilantje-moerassen en uiteindelijk heb ik de wouden van de Stuyvenbergvlakte ook nog allemaal een stevige strontbeurt gegeven.

Als afsluiter van de bemestingsexpeditie ben ik nog langs gegaan bij de nulsterrenhutten van de Zomerfabriek alwaar we ook nog even de zonnebloemen en de rest van de vegetatie verzorgd hebben zodat we vanaf nu weer door een verse groene jungle kunnen fietsen.

Betonnen junglegroeten,

De Urban Camper

Expeditie 6: De gorillajacht

di 27 juli - Zoals iedereen weet is nadat de laatste neushoorn werd neergeschoten op het Krugerplein, de stadsgorilla een van de meest bedreigde diersoorten in de gevaerlijke jungle van Tstat. Maar aangezien de stadsgorilla zo lekker van vlees is - vooral zijn dikke tenen zijn overheerlijk - had ik toch maar besloten op gorillajacht te trekken. Naar verluidt woont er nog een hele dikke in de bomen van de Bistbrousse in de Wilrijkvallei. Na een half uur in de bomen turen met mijn urban verrekijker, zag ik inderdaad een verdacht geritsel. Tijd om de gorillaval te installeren. Het systeem is heel simpel: men plaatse een paar kistjes op elkaar en make in het bovenste kistje een gat waar juist een gorillahand in past. Dan legge men een banaan in het bovenste kistje en gaat men zich met een knuppel verbergen achter een dikke boomstam. Vervolgens zal de gorilla te voorschijn komen, de banaan grijpen en die niet meer willen loslaten. Aangezien de banaan niet door het gaatje kan en de gorilla de banaan niet wil lossen, zit hij zo vast als een gorilla. Dan springe men vanachter de boomstam te voorschijn, en knuppele men de gorilla neer. Ik kroop dus achter een boomstam en inderdaad, na nog geen tien minuten zag ik al een stadsgorilla met tijgerkravat, blauw hemd en hoedje tevoorschijn komen. hij stevende regelrecht op de val af, nam de banaan en zat vast. Jammer genoeg werd hij ogenblikkelijk bevrijd door een hele kudde losgeslagen inheemse belhamels die hem meelokten en samen met hem verdwenen bij de ondergaande zon achter hun speeltuin.

Na een kale gorillavangst en met rammelende maag keerde ik weer met de safaribakfiets naar het basecamp op de Ledeganckkaai. Gelukkig fietste ik toevallig langs de lichtgrot met de leeuw boven de deur, alwaar ik een voorgevangen kip ging halen en die vervolgens met nog een aantal andere uitgehongerde inboorlingen die zich rond mijn kampement hadden verzameld opvrat. Het was alweer een heel bewogen expeditiedag.

Betonnen junglegroeten

De Urban Camper

Expeditie 5: het strandjutten

zon 18 juli - De expeditie van deze zondag bestond uit strandjutten. Er was me verteld door de plaatselijke bevolking dat op de stranden en de mangroven van Linkeroever aan de Sint Anna Brousse heel wat bruikbaars en eetbaars kwam aanspoelen, zoals onder meer de vermaarde sint anna-mossel en de fameuse bakharing. Om nog maar te zwijgen over de duizenden haaientanden en tennisballen waarmee de stranden van de jungle van Tstat bezaaid zouden zijn. Bij het krieken van de dag nam ik dan ook mijn safari-bakfiets en reed door een groot tunnelgat onder de grond de rivier onderdoor, samen met allerlei andere stamleden op vreemde voertuigen zoals veeloos en motsekletten. Uiteindelijk kwam ik op het zandstrand terecht waar vele oude inboorlingen halfnaakt verspreid lagen alsof ze dood waren. Niets was minder waar. Ze lagen te 'zonnen' zoals ze dat daar noemen. nadat ik het riet eerst was gaan onderzoeken op de mogelijke aanwezigheid van Scheldealligators ben ik mijn strooptocht over het zwarte zand begonnen. Na vele uren duchtig scheppen en zoeken vond ik echter alleen enkele oorstaafjes en een kinderbadpak. Niet erg voedzaam. daarom besloot ik op gorillajacht te gaan in de Krugervlakte. Een safaristrak plan, ware het niet dat enkele plaatstelijke veeloo-bestuurders de lift van het tunnelgat hadden verenneweerd zodat ik met de junglebakfiets vastzat in de Sint Anna Brousse. Moest ik dus helemaal naar de gevaarlijke naburige kruibekestam fietsen om daar een primitieve overzetboot naar de nog gevaarlijkere Hobokenstam te nemen. Een expeditie die uren in beslag nam, waardoor ik de gorillajacht op mijn ontdekkingsreizigersbuik kon schrijven en genoegen moest nemen met het plaatsen van wat konijnenstroppen rond mijn basecamp. Toen ook de konijnen uitbleven, heb ik opnieuw het kampvuur aangestoken en met een bende inheemse jongelingen de nacht gevierd. Dat stilde de honger niet, maar het was ook heel leuk!

De urban camper

Expeditie 4: antropologisch stammenonderzoek

za 17 juli - Vandaag was ik de gevaerlijke jungle van Tstat ingetrokken voor een zeer belangrijk onderzoek: een antropologische studie van de stammen die hier in de brousse verblijven. Ideaal terrein voor dit onderzoek was de markt waar zowel de inheemse bevolking als stammen van ver buiten de stadsgrenzen handel komen drijven. Na een hele namiddag aandachtig met de verrekijker observeren, het meten van de mensen met de lintmeter en het voorleggen van een etnologische vragenlijst, kwam ik tot de vaststelling dat heel wat stammen met elkaar verwant zijn. Zo zijn bv de mensen van de Sentrumstam en die van de Borgerautstam verre familie van elkaar, ook al wonen de eerste vaker in stapelhutten in kleinere sibben. Ook de leden van de Berchemstam en de Mortselstam blijken enige genetische verwantschappen te vertonen aangezien bij beide stammen de neus gemiddeld 5cm21mm lang is. Ook interessant is de handelsroute van de Hollandstam die blijkbaar dwars door Tstat loopt. Dat is een stam die gemiddeld veel langer is dan de plaatselijke stammen doordat ze al generaties lang veel te veel melk drinken en hier vooral naar de markt komt om olijven en geitenkaas te kopen. Verder was er nog de Oemmelegoemstam, de Brusselstam, de Ebbegemstam, de dollemietenstam én heb ik zelfs enige Egyptenaren kunnen ontwaren. Nadat ik alles nauwkeurig genoteerd had in mijn wetenschappelijk logboek, ben ik verder de jungle ingetrokken en opnieuw terecht gekomen op een inheems feest waar volop Afrikaanse spijzen werden verdeeld. De dag werd mooi afgesloten met verhalen rond het kampvuur over oa de trek van de Okapi over de Sint Bernardse Steenweg-pas die ik vertelde met assitentie van een plaatselijke tovenaar-Tstatsdichter. Betonnen junglegroeten!

De urban camper

Expeditie 3: de duivenjacht

woe 7 juli - Op mijn expedities van de voorbije dagen door de gevaerlijke jungle van Tstat waren ze me al meermaals opgevallen: de stadsduiven. Niets zo lekker als een duif aan het spit. Daarom ben ik vandaag op pad gegaan naar de grote Groenplaatswoestijn om enkele van deze tropische vogels te vangen. Daartoe had ik een camouflagenet en de nodige bamboestokken op mijn junglebakfiets geladen waarmee ik een vogelobervatiehut kon bouwen. Vervolgens speurde ik met de verrekijker de einder af en als ik op de Rubensrots enkele duiven in het vizier kreeg, strooide ik brood. Met zwermen kwamen de beesten neergestreken op de kruimels. Dan was het gewoon een kwestie van mijn safariklakkebuis boven te halen en een pijltje met een naald in de kop te mikken op de broodpikkende broussevogels. Een waterdicht jachtsysteem zou je zeggen en toch heb ik uiteindelijk na een hele namiddag op de loer zitten onverichter zake de jacht moeten staken en ben ik afgezakt naar de Stuyvenbergvlakte alwaar een stammenfeest bezig was. Er werd ook weer plaatselijk voedsel geserveerd: kip masala zoals ik al eens op een safari in Afrika geproefd had. Daarna heb ik met een koeienbel gedanst op de zwoele ritmes van het feest en vervolgens ben ik weer naar mijn basecamp gereden om bij een heerlijk kampvuurtje nog een paar gebakken oorwormen te eten met een gamel eikenbladthee. Het was alweer een heerlijke expeditiedag.

De Urban Camper

Expeditie 2: de visvangst

Di 6 juli - Vandaag had ik besloten te gaan vissen in de grote stroom van Tstat. Aangezien daar vooral stadsvissen rondzwemmen, moest ik gebruik maken van stadsaas. Het werden stadsfrieten met junglemayonaise. Jammer genoeg was de visvangst pover doordat de reusachtige prauwen van de Flandria de visrust steeds weer genadeloos kwamen verstoren. Gelukkig is Tstat bezaaid met tal van meren en vijvers. Eerst ging ik mijn geluk beproeven in het Wappermeer alwaar ik door een bende plaatselijke wilden in het water werd geduwd. Vervolgens trok ik naar het Consciencemoeras alwaar een stel verwaaide locals me de raad gaven de vissen te vangen met een lange sigaret aan de vishaak. Natuurlijk marcheerde dat voor geen safarimeter. Vissen hebben geen aanstekers en zelfs al hadden ze er, probeer maar eens een sigaret aan te steken onder water. Tenslotte ben ik met de junglebakfiets verder afgezakt naar de Parkspoornoordsavanne waar ik met de hulp van enkele ervaren kinderen van inheemse vissersstammen op zoek ben gegaan naar de Parkspoornoordplatvis. Jammer genoeg ook zonder resultaat. Dus moest ik noodgedwongen opnieuw naar de grote voedselgrot alwaar ik drie voorgevangen sardienen in mijn safarischepnet heb gestoken die ik meteen ben gaan roosteren op de openbare offervuren in de parkspoornoordsavanne. Het was tenslotte sardiensdag.

Nadat ik mijn ontdekkingsreizigersbuikje had volgesmikkeld, ben ik voor de zon onderging nog naar de heuvels van de wilde konijnenwei getrokken waar een volkstoeloop plaats vond voor een bergspektakel met Roovers. Gelukkig heb ik de mensen daar enkele overlevingstips kunnen meegeven om de gevaarlijke beesten aldaar te overleven: konijnen, eekhoorns, stadsmuggen en vooral de niet-gorilla's. Dankzij mijn aanwezigheid zijn er geen slachtoffers gevallen en was het alweer een heel boeiende en leerrijke expeditie in de gevaerlijke jungle van Tstat.

De Urban Camper

Expeditie 1: opbouw basecamp

ma 5 juli - Bij mijn vertrek naar de grote jungle van Tstat werd ik al meteen overvallen door een gigantische zure stadsmousson. Gelukkig was de regenbui van korte duur en kwam ik zonder in de modder vast te geraken in het Ledeganckkaaiwoud aan alwaar ik mijn basecamp opbouwde. Zowat de hele dag heb ik hout gehakt, putten gegraven en omheiningen gebouwd om me te beschermen voor de trek van de stadsgnoe en om vreemde vandalenstammen af te schrikken. Van al dat gezwoeg kreeg ik tegen de avond een urbaan tropenhongertje en besloot eten te gaan zoeken. Aangezien ik buiten enkele rupsen en pissebedden niet meteen veel wild vond, ben ik naar een bijzondere grot afgezakt met fel licht en een leeuw voor de ingang waar alle voedsel al voorgevangen en voorgeplukt klaar ligt. Vervolgens ben ik met de junglebakfiets de grote stroom afgereden en terecht gekomen bij de krijtrotsen van de zonsondergang waar juist een lokaal ritueel bezig was. Op een rooster werden allemaal wild gebakken door een vrolijke stam die me ook meteen vreemde inheemse spijzen te verorberen aanbood: vleesbrokken op een stokje bijvoorbeeld. Aangezien mijn maag nog niet was aangepast aan het plaatselijke voedsel heb ik dan maar mijn eigen prakje opgepeuzeld.

Toch waren de plaatselijke inboorlingen behoorlijk vreedaardig en heb ik zelfs met hen verbroederd. Nadat we samen met zijn allen de zonsondergang over de grote stroom bewonderden, ben ik terug naar het basecamp gereden en bracht voldaan mijn eerste tentennacht in den gevaerlijken jungle van Tstat door.

De Urban Camper